dersler olmasa okul ne guzel olurdu.
calIsmak ne kolay, ne is yapIcagIm belli, ne zaman gidip ne zaman gelecegim de belli, alacagIn para ve kendine ayIracagIn zamanIn miktarI ve saati de belli. en guzeli arkadaslarImIn da oyle oluyor; aksamları serbest oluyorlar, bi aksam olmazsa otekine plan yapabiliyoruz.. halbuki okurken her sey karmankarIs oluyor. ortada olmayan bi odev cIkageliyor, spora ayIrdIgIm vakit odeve gidiyor; proce partnerinin isi cIkIyor, bulusma baska gune erteleniyor; ders beklenenden zor cIkIyor, 3 kat fazla zaman ayIrmak gerekiyor. okulun yanında saatli is yapmak zor, bu donem hic bir sey yapmayacagIm, dayanabilirsem. yurttan okula okuldan yurtta, arada istisnai olarak gezerim ara sIra.. spontane calIsacagIm ve de spontane hobiler icad edecegim. boylece arkadaslarla da spontane planlar yapabiliriz.. zaten burada henuz cok arkadasIm yok, cok sorun olacagInI sanmam :)
herkes birer kitap okuyup hayatlarInI degistiriyodu, ben de bi gariplik var zannediyodum. bu radikal kararI vermeme aslInda bi kitap sebep oldu. "is yapmak icin ilham gelmesini bekleyin" anafikrini cIkardIgIm bi kIsIm var kitapta, disiplinsizligi ovmüyor yani.
spontane..
ben burada bir felaket kokusu seziyorum.. :P
2 comments:
Ezgi,
Bana kalırsa, hayatının belli saatlerini şu ana kadar ismi aynı olmasa da belli şeylere ayırdı isen, bundan sonra da aynı süreyi ayırmalısın. Aynı süre olmasa da ona yakın süreler.
Bu bir öneri, nasihat falan asla değil. Şayet, önüm arkam sağım solum çok yoğun diye bıraktığım onca sosyal aktivite, sonrasında beni hem uykuda hem de ayıkken çok kovaladı. En önemli nokta da, bu yan eğlenceleri-hobileri-2.işi yaparken elde edeceğin rahatlamanın işine de-okuluna da pozitif etki edip edemeyeceğini bıraktığında ya da yaparken doğru dürüst değerlendirememek. İşte sorun da burada ya. keşke aynı zamanı 2 kere yaşasak da, onlu ve onsuz, ne ise "o" işte, yararını-zararını anlasak.
Bu sebeptendir ki, o kadar confounding factor olması sebebiyledir ki, bence insan "oy"unu, 2. ve 3. kendisi olabileceği işler ve hobiler için kullanmalı.
Bence hayat, "spontane" dediğin şeyi, gülerek elinden alıyor çoğu zaman. o zaman da elinde kalan --"spontane"-- tv karşısı, ya da yatakta uzanıp tavanı izleme oluyor.
Paylaşayım dedim
Sevgiler
dodo
Doğru söylemişsin aslında; ama çok parçaya bölündüğüm zamanlarda, işleri onlara ayırdığım zaman miktarında halletmeye çalışıyorum. o zaman da içimden gelen sesi takip etme şansımın önünü tıkadIgImdan belki zamanI unutup yaptIgIm seye konsantre olsam bir iste cok daha iyi sonuclar elde edecekken, zamanI geldi diyerek diger ise zIpladIgIm icin her sey hallolmus ama ben hicbirinden beni tatmin edecek kadar zevk almamIs oluyorum. gerci hep boyle yaptIm dersen yalan olur :P
senin dedigin kadar da spontane olmamak lazIm tabi haklIsIn :) yine "dengeyi bulmak lazım" diyim, buraya cIk diye oturuyor :)
Post a Comment